Na wyspie Jeju warto zobaczyć wulkan Hallasan, krater Seongsan Ilchulbong, tunel lawowy Manjanggul, wodospady oraz plaże Hamdeok i Hyeopjae. Trzy dni wystarczą na najważniejsze miejsca, choć przy spokojniejszym tempie lepiej zaplanować cztery lub pięć noclegów. Jeju łączy krajobraz wulkaniczny z wyjątkową kulturą haenyeo, tradycyjnymi wioskami i dobrą komunikacją autobusową.
Dlaczego warto odwiedzić wyspę Jeju?
Jeju leży niecałe 100 km na południe od Półwyspu Koreańskiego. Wyspa ma około 73 km długości i 31 km szerokości, powierzchnię 1848 km² oraz prawie 700 tys. mieszkańców. Jej północna część jest bardziej zurbanizowana, natomiast południe i wschód oferują więcej plaż, klifów, wodospadów oraz terenów zielonych.
Wulkaniczne pochodzenie widać niemal na każdym kroku – od czarnych skał na plażach po tunele lawowe i stożki oreum. Walory geologiczne wyspy doceniło UNESCO. Jeju jest także rezerwatem biosfery i światowym geoparkiem, a część tutejszych obiektów znajduje się na liście światowego dziedzictwa.
Określenie Koreańskie Hawaje brzmi atrakcyjnie, ale nie oddaje charakteru tego miejsca. Jeju ma własny klimat, surowe wybrzeże, wilgotną roślinność i kulturę, której nie spotyka się na kontynencie.
Najważniejsze atrakcje Jeju
Najwygodniej podzielić zwiedzanie na rejony. Wschód wyspy obejmuje Seongsan Ilchulbong, Udo i Manjanggul, południe – wodospady oraz klify, a centrum – Park Narodowy Hallasan.
Hallasan i Park Narodowy
Hallasan znajduje się w centralnej części Jeju i wznosi się na 1950 m n.p.m., będąc najwyższym szczytem Korei Południowej. To uśpiony wulkan, którego ostatnią erupcję odnotowano w 1007 roku. Na szczycie znajduje się krater Baengnokdam z jeziorem, a zbocza przecinają szlaki prowadzące przez lasy, pola lawy i wysokogórskie łąki.
Najbardziej wymagające trasy to Seongpanak o długości około 9,6 km oraz Gwaneumsa liczący 8,7 km. Krótszy szlak Yeongsil zaczyna się na wysokości około 1280 m i ma około 5,8 km. W czasie deszczu kamienne odcinki stają się śliskie, dlatego obuwie z dobrą podeszwą jest potrzebne nawet podczas krótkiego spaceru.
Seongsan Ilchulbong
Seongsan Ilchulbong, czyli Szczyt Wschodu Słońca, to tufowy krater powstały podczas podwodnej erupcji. Ma około 180 m wysokości i otacza go charakterystyczna korona skalnych krawędzi. Podejście na górę zajmuje mniej więcej 30 minut, a ze szczytu widać ocean, wyspę Udo oraz okoliczne pola.
Wstęp na główną trasę kosztuje 5000 KRW. Przy złej pogodzie wejście może zostać zamknięte, dlatego przed wyjazdem trzeba sprawdzić komunikaty. U podnóża krateru działają haenyeo – kobiety nurkujące bez aparatów tlenowych, które wydobywają z morza małże, uchowce, jeżowce i inne owoce morza.
Manjanggul Lava Tube
Manjanggul to jeden z najlepiej zachowanych tuneli lawowych na świecie. Cały system ma około 7,4 km długości, lecz dla zwiedzających udostępniono mniej więcej kilometr. Wewnątrz panuje temperatura około 11–21°C, więc cienka kurtka przyda się także latem.
Ściany pokrywają zastygłe formy lawowe, a na końcu trasy znajduje się kolumna lawowa o wysokości 7,6 m. To jedna z najbardziej charakterystycznych formacji obiektu. Wstęp kosztuje 4000 KRW, a tunel jest chroniony jako obiekt światowego dziedzictwa UNESCO.
| Atrakcja | Położenie | Informacja |
| Hallasan | Centrum wyspy | 1950 m n.p.m., szlaki górskie |
| Seongsan Ilchulbong | Wschodnie wybrzeże | 180 m wysokości, 5000 KRW |
| Manjanggul | Północny wschód | 7,4 km długości, 4000 KRW |



