Wyspa Skye – zwiedzanie, najciekawsze atrakcje i porady

Isle of Skye, druga co do wielkości wyspa Szkocji, oferuje spektakularne widoki – od skalistych klifów po zielone wrzosowiska. Na jej spokojne zwiedzanie warto przeznaczyć co najmniej trzy dni, aby poczuć wyjątkowy klimat tego miejsca bez nadmiernego pośpiechu. W artykule znajdziesz konkretny plan podróży, zestaw niezbędnych porad oraz opis najciekawszych atrakcji.

Jak najwygodniej dotrzeć na Wyspę Skye?

Najbardziej elastycznym środkiem transportu jest bez wątpienia samochód. Podróż z Glasgow do położonej na stałym lądzie bramy wyspy, czyli miasteczka Kyle of Lochalsh, to dystans 337 km, który zajmuje orientacyjnie 4,5 godziny. Trasa ta wiedzie przez malowniczą dolinę Glen Coe, dostarczając niezapomnianych widoków już na długo przed wjazdem na wyspę. Dla osób podróżujących z północy punktem startowym bywa Inverness, skąd do pokonania jest 170 km. Sporym ułatwieniem jest bezpłatny przejazd mostem Skye Bridge, który został oddany do użytku w 1995 roku i na stałe połączył wyspę ze stałym lądem, znosząc dawne opłaty za przeprawę. Trzeba jedynie pamiętać, że przy huraganowych wiatrach bywa on czasowo zamykany.

Alternatywą pozostaje transport publiczny. Z Glasgow kursują autobusy do Portree, jednak taka podróż zajmuje od 6 do 7 godzin i wiąże się z wydatkiem około £42 za osobę. Inną opcją jest podróż pociągiem do Mallaig, a następnie promem do Armadale. Przejazd koleją z Glasgow trwa około 5 godzin i 13 minut, a bilet kosztuje od £34. Po dotarciu na miejsce trzeba pokonać pieszo odległość do portu i uiścić opłatę za rejs, która wynosi £5.60 w dwie strony. Taki wariant docenią szczególnie miłośnicy morskich pejzaży.

Półwysep Trotternish i obowiązkowe punkty widokowe

To właśnie ta część wyspy uchodzi za najbardziej spektakularną i obfituje w ikoniczne formacje geologiczne. Wizytówką tego regionu jest The Old Man of Storr – wulkaniczny ostaniec, którego wysokość sięga 48 metrów. Według lokalnych podań, jest to kciuk pochowanego giganta. Dojście z bezpłatnego parkingu do podnóża skał i z powrotem to dystans 3,8 km, a jego pokonanie zajmuje średnio godzinę i piętnaście minut, choć przy gorszej aurze warto zarezerwować sobie na tę trasę dwie godziny. Miejsce bywa niezwykle oblegane, dlatego w sezonie letnim warto rozważyć skorzystanie z transferu autobusem, który odciąża zatłoczone parkingi.

Po przejechaniu zaledwie 6 km na północ dociera się do Kilt Rock. Ten 90-metrowy klif swą nazwę zawdzięcza kolumnowej strukturze dolerytowych skał, które do złudzenia przypominają plisowany szkocki kilt. Widokową atrakcją tego punktu jest także wodospad Mealt Falls, którego wysokość wynosi 55 metrów. Jest to jedyny wodospad na terenie Wielkiej Brytanii, który opada bezpośrednio do morza. Parking dla odwiedzających znajduje się tuż przy głównej drodze, kilka metrów od platformy widokowej.

Nieco dalej na północ, w okolicach miejscowości Staffin, leży plaża An Corran. To niepozorne zejście prowadzi na czarną plażę, która przykuwa uwagę paleontologów i amatorów prehistorii – podczas odpływu można tam odnaleźć autentyczne ślady dinozaurów. Warunkiem ich zobaczenia jest odpowiednio niski stan wody, dlatego przed wizytą trzeba sprawdzić lokalną tabelę pływów. Z plaży blisko już do Quiraing – masywnego osuwiska skalnego, gdzie znajdują się takie formacje jak The Needle, The Table i The Prison. Szlak w formie pętli liczy 6,8 km i zajmuje około dwóch godzin marszu, prowadząc przez jeden z najbardziej fotogenicznych krajobrazów na wyspie.

Droga dojazdowa na parking pod Quiraing to wąska, jednopasmowa trasa z mijankami, która przy złej pogodzie i nachyleniu do 17 stopni może wydawać się wymagająca dla mniej doświadczonych kierowców.

W pobliżu tej trasy znajduje się również Skye Museum of Island Life, gdzie w płatnym skansenie można zapoznać się z historią codziennego życia dawnych mieszkańców. Na przeciwległym biegunie baśniowych doznań leży Fairy Glen, zwana Doliną Wróżek. Niewielkie, łagodne pagórki i wzniesienie Castle Ewan, z którego rozpościera się panorama, tworzą krajobraz sprzyjający spokojnym spacerom. W rozpadlinach skalnych i na ziemi podróżni od lat układają kamienne spirale, choć lokalni mieszkańcy apelują o pozostawienie tego miejsca w stanie nienaruszonym.

Zamki, plaże i latarnie zachodniego wybrzeża

Zanim wjedzie się na wyspę, trudno pominąć położony jeszcze na stałym lądzie zamek Eilean Donan. Warownia, której początki sięgają XIII wieku, została wysadzona w powietrze podczas powstania Jakobitów w 1719 roku, a jej całkowita rekonstrukcja zakończyła się w roku 1932. Bilet wstępu dla osoby dorosłej kosztuje £7. Latem obiekt jest otwarty do godziny 18, natomiast zimą zamyka się już o 16. Wjazd na Skye przez nowoczesny most wiedzie następnie w stronę zabytkowego kamiennego mostu Sligachan Old Bridge, wzniesionego w 1810 roku, z którego rozpościera się widok na pasmo górskie Cuillin.

Prawdziwą perełką północno-zachodniej części wyspy jest zamek Dunvegan. Stanowi on najstarszą nieprzerwanie zamieszkaną twierdzę w całej Szkocji i od ośmiu wieków pozostaje w rękach klanu MacLeodów. Miejsce to zachwyca nie tylko salami muzealnymi, ale i rozległymi ogrodami. Niedaleko stąd do jednej z najbardziej niezwykłych plaż – Coral Beach. Jej nazwa bywa myląca, gdyż biały piasek tworzą tu nie koralowce, a szkielety alg wapiennych Red Coralline, znanych jako Maërl. Te morskie organizmy rosną w tempie zaledwie 1 mm rocznie na rafie przy pobliskiej wyspie Lampay. Z parkingu na plażę prowadzi niespełna dwukilometrowa ścieżka przez pola uprawne.

Na skrajnym zachodzie półwyspu Duirinish leży latarnia Neist Point. Oddana do użytku w 1900 roku, świeciła na wysokości 43 metrów nad poziomem morza, a jej sygnał widoczny był z odległości 16 mil morskich. Na spokojne zejście do latarni i powrót na górny klif, skąd widać zapierającą dech panoramę, trzeba przeznaczyć około półtorej godziny. To również doskonałe miejsce, aby przy sprzyjającej pogodzie oglądać zachód słońca nad Atlantykiem.

Destylarnie, baseny i górskie szlaki

Po wizycie na zachodzie warto udać się do jedynej i działającej nieprzerwanie od 1830 roku destylarni na wyspie – Talisker. Bilet na zwiedzanie z przewodnikiem kosztuje £7 dla dorosłych i £3 dla dzieci, przy czym maluchy poniżej ósmego roku życia nie są wpuszczane do strefy produkcji. Cała wizyta zajmuje około trzech kwadransów i dobrze jest wcześniej zadzwonić w celu rezerwacji miejsca. Dosłownie kilka minut jazdy od gorzelni znajduje się The Oyster Shed, czyli bar w wielkiej szopie serwujący świeże ostrygi i inne owoce morza w przystępnych cenach.

U podnóża gór Cuillin, w okolicy Glenbrittle, znajdują się Fairy Pools. To system niewielkich basenów o szmaragdowej wodzie jest jednym z ulubionych miejsc osób odważnych na morsowanie. Pętla spacerowa wynosi tam 2,4 km i zajmuje około czterdziestu minut, ale w słoneczny dzień można przy nich spędzić znacznie więcej czasu, podziwiając grę światła na krystalicznie czystej toni. Z kolei wymagający górskich wyzwań mogą wyruszyć w dzikie wulkaniczne pasmo Cuillin. Najwyższy szczyt masywu, Sgurr Alasdair, wymaga już jednak zaawansowanych umiejętności wspinaczkowych i odpowiedniego sprzętu.

Nieco łagodniejszą, ale wciąż pełną widokowych emocji propozycją jest trekking na Sigurr na Stri. Trasa rozpoczynająca się w okolicy miejscowości Elgol i maszerująca w stronę zatoki zajmuje technicznie prostą ścieżką około trzech czwartych dnia. Przy sprzyjających wiatrach można tam dostrzec szybujące nad wodą bieliki, rozpoznawane po charakterystycznych żółtych dziobach. Do samej miejscowości Elgol warto też dojechać rzadziej uczęszczaną trasą B8083, którą turyści często pomijają na rzecz głównych dróg.

Nazwa Skye pochodzi od nordyckiego słowa „skuy”, oznaczającego chmurę. Doskonale oddaje to mglisty i często nieprzewidywalny charakter tutejszej aury, która potrafi zmienić się w ciągu kilku minut.

Gdzie nocować i jak zaplanować bazę wypadową?

Sieciowe hotele praktycznie na wyspie nie istnieją, a baza noclegowa opiera się na małych pensjonatach, domkach letniskowych i B&B, które w sezonie letnim są wyprzedawane na wiele tygodni przed przyjazdem. Największy wybór miejsc oferuje Portree i jest to najlepiej skomunikowana miejscowość. Przed dokonaniem rezerwacji trzeba sprawdzić, jak z wybranej lokalizacji rozkładają się odległości do poszczególnych atrakcji, ponieważ przejazdy krętymi trasami zabierają więcej czasu, niż mogłoby to wynikać z mapy. Bardzo dobrą, spokojniejszą alternatywą jest miasteczko Uig, skąd blisko jest na półwysep Trotternish.

Dla miłośników przygód i oszczędności ciekawą opcją są bothies. To proste, murowane chatki udostępniane za darmo lub za dobrowolną pracę na ich rzecz. Do położonej na północnych rubieżach chatki „The Lookout” prowadzi jednak prawie trzykilometrowy marsz przez wrzosowiska, a dotarcie do innych, jak Camasunary Bothy w zatoce, wiedzie ścieżką nad klifem. Z tego powodu przed wyruszeniem koniecznie trzeba zgrać współrzędne GPS, ponieważ przy słabej widoczności łatwo zgubić orientację w terenie. Wyprawa z namiotem kusi wolnością, jednak rozbicie go wzdłuż dróg bywa utrudnione przez wszechobecne ogrodzenia pastwisk.

Jak przygotować się do zmiennej aury i specyfiki dróg?

Aura na Skye to swoista loteria i nie ma tu absolutnie pewnych okresów pogodowych. Za najlepsze miesiące uznaje się okres od czerwca do sierpnia, jednak nawet w te dni nie można ruszać w trasę bez solidnego płaszcza przeciwdeszczowego i ciepłych warstw odzieży. Maj bywa miesiącem z najmniejszą liczbą mokrych dni, natomiast od października do lutego deszcz pada praktycznie codziennie. Szybko schnące spodnie i wodoodporne obuwie to absolutne minimum ekwipunku.

Przemieszczanie się po wyspie wymaga cierpliwości z uwagi na charakter tutejszych traktów. Większość z nich to wąskie, jednopasmowe drogi z mijankami, gdzie pierwszeństwo często wymuszają pasące się na poboczach owce. Szczególnie wart uwagi jest odcinek pomiędzy Old Man of Storr a Portree, który łączy w sobie zapierające dech górskie widoki z technicznymi wyzwaniami za kierownicą. Planując objazd, trzeba brać poprawkę na niską prędkość podróży i rzadko rozsiane stacje paliw – najkorzystniej zatankować samochód w Broadford, w punkcie Co-op Petrol.

Zaopatrzenie i codzienne potrzeby

Wyspowa infrastruktura jest skromna, ale wystarczająca do sprawnego funkcjonowania. Dwa duże supermarkety Co-op znajdują się w Kyleakin oraz Portree i są otwarte do późnych godzin wieczornych. W mniejszych miejscowościach działają lokalne, rodzinne sklepy, które jednak z reguły zamykają swoje podwoje około godziny 18. Choć płatności kartą przyjmowane są niemal wszędzie, zabranie ze sobą gotówki w funtach brytyjskich jest rozsądnym posunięciem na wypadek problemów z terminalami w odległych zakątkach.

Szukając ciepłego posiłku, można liczyć na puby i restauracje rozsiane w każdej większej miejscowości. Trzeba mieć jednak na uwadze, że godziny ich otwarcia bywają nieregularne i potrafią zaskoczyć długą przerwą pomiędzy lunchem a kolacją. Dlatego zawsze warto mieć w bagażniku zapas przekąsek i termos z gorącą herbatą, co pozwoli przetrwać nagły atak głodu podczas zwiedzania oddalonych atrakcji, np. po wyczerpującym marszu na latarnię Neist Point.

Podczas silnych wichur przejazd mostem Skye Bridge bywa zamykany. Zanim wyruszysz w kierunku wyspy, sprawdź aktualne prognozy i alerty pogodowe, aby uniknąć kilkugodzinnego oczekiwania na przeprawę.

Planując trasę, warto wcześniej zapoznać się z odległościami dzielącymi wyspę od największych miast:

• Inverness – 170 km na północny wschód,
• Fort William – 160 km na południowy wschód,
• Glasgow – 330 km na południe,
• Edynburg – 360 km na południe,
• Aberdeen – około 4,5 godziny jazdy na wschód.