Kamakura – co warto zobaczyć? Najciekawsze atrakcje

W Kamakurze warto zobaczyć przede wszystkim Wielkiego Buddę w Kotoku-in, świątynię Hasedera, bambusowy gaj Hokokuji oraz chram Tsurugaoka Hachimangu. W ciągu jednego dnia da się poznać najważniejsze miejsca, choć na spokojne zwiedzanie świątyń, plaży i wzgórz lepiej przeznaczyć dwa dni.

Kamakura – dlaczego warto ją odwiedzić?

Kamakura leży w prefekturze Kanagawa, około 50–60 kilometrów od Tokio. Bezpośredni pociąg z dworca Tokio lub Shinagawa dociera na miejsce mniej więcej w godzinę, dlatego miasto dobrze sprawdza się jako jednodniowy wypad ze stolicy.

Obecnie mieszka tu około 170 tysięcy osób, lecz między XII a XIV wiekiem Kamakura była siedzibą siogunatu i jednym z najważniejszych ośrodków politycznych Japonii. Rozwijały się tu buddyzm, zen oraz kultura samurajska. Dziś dawne dziedzictwo łączy się z nadmorskim charakterem, zielonymi wzgórzami, plażami i niewielkimi uliczkami pełnymi kawiarni.

Miasto nazywa się czasem Małym Kioto. Nie jest tak rozległe jak Kioto, ale na stosunkowo niewielkim obszarze zgromadzono dziesiątki świątyń buddyjskich i chramów shinto. Do tego dochodzą łatwe szlaki piesze, surfing oraz widoki na zatokę Sagami.

Jak dojechać z Tokio do Kamakury?

Najprostszy wariant stanowi linia JR Yokosuka z dworca Tokio albo Shinagawa. Podróż trwa około godziny, a przejazd w jedną stronę kosztuje zwykle około 1000 jenów. Trasę można także pokonać z Shinjuku przez Fujisawę, korzystając z linii Odakyu i przesiadając się na lokalną kolej Enoden.

Na dworcu w Kamakurze dobrze od razu pobrać mapę i sprawdzić godziny otwarcia świątyń. Wiele obiektów zamyka bramy około 16:00–16:30, podczas gdy inne działają dłużej. Taka informacja pomaga ułożyć kolejność zwiedzania – szczególnie gdy przyjeżdżasz dopiero przed południem.

Enoden obsługuje turystyczny ruch między Kamakurą, Hase i Fujisawą. Krótkie odcinki najlepiej pokonywać pieszo, ale kolejka lub autobus oszczędzają czas przy napiętym planie. Rower jest interesującą opcją, choć wąskie ulice i ograniczona liczba stacji wypożyczalni mogą utrudniać spontaniczny przejazd.

Wielki Budda i najpiękniejsze świątynie

Najbardziej znane zabytki znajdują się w kilku częściach miasta. Kotoku-in i Hasedera leżą blisko siebie w dzielnicy Hase, Hokokuji na wschodzie, a Tsurugaoka Hachimangu w centralnej części Kamakury.

Kotoku-in i Daibutsu

W świątyni Kotoku-in znajduje się Wielki Budda Amida, czyli Kamakura Daibutsu. Brązowy posąg powstał w 1252 roku, a podawane źródła określają jego wysokość na około 11–13 metrów i wagę na 93–121 ton.

Początkowo figura stała w dużej sali, lecz budynek niszczyły tajfuny, trzęsienia ziemi i tsunami. Od XV wieku Budda pozostaje pod gołym niebem. Platforma sprawia, że można oglądać go z różnych stron, bez przeszkadzających konstrukcji.

Za niewielką opłatą da się wejść do pustego wnętrza posągu. Nie trwa to długo, ale pozwala zobaczyć ślady konstrukcji od środka. Sam teren Kotoku-in jest dość kompaktowy, dlatego zwiedzanie zwykle zajmuje mniej czasu niż w Hasederze.

Hasedera

Hasedera leży na zalesionym wzgórzu i należy do najbardziej różnorodnych miejsc w Kamakurze. Schody prowadzą przez ogród ze stawami, kamiennymi latarniami i posągami, a wyżej otwiera się panorama miasta oraz zatoki Sagami.

W głównym pawilonie znajduje się około 9-metrowy posąg Kannon z jedenastoma głowami. Wewnątrz nie wolno fotografować, dlatego uwagę przyciągają detale rzeźby i spokojna atmosfera sali.

Na terenie kompleksu zobaczysz także setki figurek Jizo – opiekuna podróżników, kobiet w ciąży, matek oraz dzieci. Część posążków ma czerwone czapeczki, śliniaczki lub dziecięce ubranka. Warto zajrzeć również do niskiej jaskini z rzeźbami Benzaiten i jej szesnaściorga dzieci.

Bilet kosztuje około 300–400 jenów. W czerwcu schody i zbocza zdobią kwitnące hortensje, a z tarasu można odpocząć przy widoku na morze – to dobry moment na krótką przerwę.

Hokokuji i bambusowy gaj

Hokokuji to niewielka świątynia zen położona na wschodnich wzgórzach. Największą atrakcję stanowi bambusowy gaj z wytyczoną ścieżką oraz herbaciarnią. Las nie jest rozległy, lecz zielone łodygi tworzą przyjemną, cichą scenerię.

Wstęp kosztuje 200 jenów, a wariant z matchą około 700 jenów. Herbata jest serwowana między 9:30 a 14:00. Jej intensywny, gorzkawy smak łagodzi podawany cukierek pudrowy, który należy rozpuścić w ustach przed pierwszym łykiem.

Tsurugaoka Hachimangu

Tsurugaoka Hachimangu jest najważniejszym chramem shinto w Kamakurze. Założono go w 1063 roku, a w obecne miejsce przeniósł go Minamoto Yoritomo, pierwszy siogun rządu Kamakura. Kompleks poświęcono Hachimanowi, opiekuńczemu bóstwu wojowników i rodowi Minamoto.

Do głównego pawilonu prowadzi szeroka aleja Wakamiya Ōji z bramami torii. Na miejscu znajdują się stawy, mosty, ogrody i strome schody na wzgórze. Warto zarezerwować na ten teren przynajmniej godzinę, zwłaszcza podczas festiwalu albo sezonu kwitnienia.

Co jeszcze zobaczyć w Kamakurze?

Najważniejsze atrakcje nie kończą się na czterech popularnych obiektach. Miłośnicy spokojniejszego zwiedzania mogą wybrać świątynie zen w Kita-Kamakurze, leśne chramy albo trasę prowadzącą przez wzgórza.

Kenchō-ji i Engaku-ji

Kenchō-ji, założona w 1253 roku, jest najstarszym dużym kompleksem zen w Japonii i jedną z Pięciu Wielkich Świątyń Zen Kamakury. Rozległy teren obejmuje drewniane bramy, pawilony, ogrody oraz schody prowadzące do chramu Hansobo.

Engaku-ji znajduje się przy stacji Kita-Kamakura. Kompleks upamiętnia osoby poległe podczas drugiej inwazji mongolskiej i wyróżnia się dużą liczbą budynków oraz ogrodów. Na każdą z tych świątyń warto przeznaczyć około 1–2 godzin.

Zeniarai Benten i Sasuke Inari

Zeniarai Benten ukrywa się w skalnej dolinie. Odwiedzający wkładają pieniądze do wiklinowych koszyków i polewają je wodą ze źródła, wierząc, że środki się pomnożą. Rytuał obejmuje także zapalenie świecy oraz złożenie monety w skrzyni ofiarnej.

Niedaleko znajduje się Sasuke Inari, do którego prowadzą czerwone bramy torii. Wśród mchu i drzew stoją liczne figurki lisów, będących posłańcami Inari – bóstwa ryżu i płodności. Oba miejsca można połączyć ze szlakiem Daibutsu.

Plaże i szlaki

Yuigahama oraz Zaimokuza mają ciemniejszy piasek pochodzenia wulkanicznego. Latem plaże zapełniają się mieszkańcami Tokio, surferami i stoiskami z jedzeniem. Przy dobrej widoczności z wybrzeża można dostrzec górę Fuji, a zachód słońca najlepiej obserwować z dalszej części nabrzeża.

Szlak Daibutsu łączy Kita-Kamakurę z okolicami Wielkiego Buddy i zajmuje około 90 minut. Trasa Tenen prowadzi przez północne wzgórza w stronę Zuisen-ji i liczy około 8 kilometrów. Potrzebujesz wygodnych butów, bo na obu trasach występują schody, korzenie i nierówne kamienne odcinki.

Jak zaplanować jeden dzień?

Przy krótkiej wizycie najlepiej zacząć rano. Wtedy w Hasederze i Hokokuji jest spokojniej, a godziny zamknięcia świątyń nie ograniczają tak mocno planu.

1. Rano pojedź autobusem do Hokokuji i odwiedź bambusowy gaj.
2. Przemieść się do Hase kolejką Enoden albo autobusem.
3. Zobacz Wielkiego Buddę w Kotoku-in.
4. Przejdź pieszo do Hasedery i wejdź na taras widokowy.
5. Po południu wróć do centrum oraz odwiedź Tsurugaoka Hachimangu.
6. Na koniec przejdź ulicą Komachi-dori i zejdź na plażę Yuigahama.

Komachi-dori oferuje street food, słodkie bułki, lody i lokalne pamiątki. W Kamakurze warto spróbować także shirasu-don, czyli ryżu z maleńkimi rybkami z zatoki Sagami, a także soby, tempury i deseru shiratama anmitsu.